| Description |
"Herba robusta, subbimetralis.
Rhizoma globoso-depressum. Folia 6 - 8 [ ] lanceolato-acuta,
utrinque attenuata et gabra, mox secus nervos medios lacerata, vaginae longae caulem
robustum efformantes ; petiolus validus, canaliculatus, glaber. Inflorescentia
terminalis, erecta ; spica pedunculata, folia haud superans, pedunculo, pubescente,
crassitudinem digiti aequans ; bracteis spiraliter dispositis, erectis, convavis,
sessilibus, dein caducis, rubro-pallescentibus, glaberrimis ; floribus femineis ad basin,
masculis ad apicem dispositis, circa 3 sub unaquaque bractea. Perianthii partes 2,
vallde inaequales, quarun major concava, glabra, truncato-dentata, dentibus 4,
triangularibus obtusis, minor ovata, concava, apice rotundata, altero 4-plo brevior.
Stamina 5, perianthium aequantia, in floribus fernineis, minuta, abortiva ;
filamentum tiliforme ; anthera anguste lineari-lanceolata, apice acuminata, obtusa ;
loculi paralleli discreti, connectivo tenui. Ovarium glabrum, trigonum, basi et
apice angustatum, subcylindricum, 3-loculare ; ovula, numerosa, biserialia, placentatio
centralis ; stylus filiformis, perfecte in floribus masculis obsoletus ; stigma clavatum,
glabrum, ore minuto.
Herba 1 - 1.50 m. alta. Caulis 50 - 60 cm. altus. Folia 40 -
60 cm. longa, usque ad 20 cm. lata ; petiolus 20 - 30 cm. longus. Spica 20 - 30 cm.
longa. Pars perianthii major 4 cm., minor 11 cm. longa. Staminis loculi 14 mm.
longi. Stylus 4 cm. longus. Ovarium 10 mm. longum, mox accrescens".
(Gagnepain
1907 - but possible errors in the scanned Latin text - original not seen).
Plant 4 - 5 ft. high. Leaves
narrowed to both ends, 1½ - 2 ft. long. Inflorescence erect, stalk pubescent.
Bracts pale red, each enclosing about three flowers. Perianth four-toothed, 1½ in.
long : free petal oval, obtuse, one fourth as long as the perianth.
(Fawcett 1913). |
| Comments |
This is a very poorly known species only tentatively referred
to the Callimusa by Cheesman (the diagnostic seed character is omitted from the
description) and by Simmonds. Gagnepain writes that "Cette espèce paraît voisine du M. rubra
que lon trouve non loin de là au Siam. Elle sen distingue: (1) par ses
feuilles non tronquées à la base, mais au contraire longuement décurrentes sur le
pétiole, (2) par les noeuds non pressés à la maturité, (3) par les bractées dun
rouge pâle et non dun rouge foncé, (4) par la pièce intérieure du périanthe qui
nest pas seulement 2 fois plus courte que lautre, mais 4 fois plus courte, et
non lancéolée, mais ovale-obtuse." Chevalier comments on this that "Une seconde espece decrite recemmen dans la
Flore d'lndochine est le M. angcorensis Gagnep. egalement a inflorescence dressee.
Elle differe de l'espece precedente [M. uranoscopos] par les bractees lineaires et le pedoncule pubescent. On ne la connait que
sur l'emplacement des ruines d'Angcor an Cambodge. Les deux especes appartiennet a
la section Rhodochlamys".
This
does not help much because M. uranoscopos (= M. coccinea) is not in
section Rhodochlamys but in the Callimusa.
The bananas
of Indo-China are still poorly known. It seems that there are undescribed species of
Musa in Indo-China (see for example Le Dinh Danh et al 1998) and
it may be that Musa angcorensis exists and awaits modern description.
Type:
Thorel no. 2082 in Herb. Mus. Hist. Nat. Paris. |